Jegrička je nekada važila za najdužu autohtonu reku Vojvodine, a njen tok dug je oko 65 kilometara. Polako teče od zapada ka istoku kroz četiri vojvođanske opštine – Bačku Palanku, Vrbas, Temerin i Žabalj, da bi se na kraju ulila u reku Tisu kod Žablja.
Ono po čemu je ova reka posebno zanimljiva jeste izuzetno bogat biljni i životinjski svet. Njene obale i močvarna staništa dom su brojnim vrstama ptica, riba, vodozemaca i retkih biljaka, zbog čega je područje Jegričke proglašeno Parkom prirode i nalazi se pod zaštitom države.
Za razliku od brzih planinskih reka, Jegrička gotovo neprimetno protiče kroz ravnicu. Na pojedinim delovima široka je svega nekoliko metara, a zbog sporog toka često izgleda kao da voda miruje. Upravo takvi uslovi stvaraju idealno stanište za veliki broj biljnih i životinjskih vrsta.
Zanimljivosti o Jegričkoj
- Nema klasičan izvor – nastaje spajanjem bara i močvarnih područja.
- Duga je oko 65 kilometara.
- Prolazi kroz četiri vojvođanske opštine.
- Uliva se u Tisu kod Žablja.
- Zaštićena je kao Park prirode zbog izuzetno bogatog ekosistema.
- Jedno je od omiljenih mesta za ribolov, posmatranje ptica i boravak u prirodi.
- U njenim vodama žive brojne vrste riba, među kojima su šaran, štuka, som, smuđ, babuška i linjak.
- Na području Parka prirode zabeležene su desetine vrsta ptica, uključujući čaplje, belorepane, gnjurce, vodomare i brojne druge močvarice.
Danas Jegrička predstavlja jedno od najvrednijih prirodnih područja u južnoj Bačkoj i omiljeno je odredište ljubitelja prirode, fotografa, ribolovaca i svih koji žele da pobegnu od gradske gužve i uživaju u vojvođanskoj ravnici.
Da li ste nekada šetali obalom Jegričke ili pecali na ovoj neobičnoj reci?
Greške koje su nastale